Drabiny

Łancuchy

Łańcuch jest cięgnem złożonym z pewnej liczby podobnych do siebie ogniw zczepionych ze sobą, które tworząc całość  nadają mu dużą elastyczność kształtu. Najczęściej w mechanice używa się dwóch typów łańcucha: drabinkowy i pierścieniowy. Łańcuch drabinkowy (np. łańcuch rowerowy) stosowany jest w przekładniach łańcuchowych. Wyróżniamy trzy rodzaje łańcucha drabinkowego: sfożniowy, panwiowy, tulejowy. Łańcuch pierścieniowy znany był już w starożytności i ma szerokie zastosowanie m.in. dawniej używano go do spinania ciężkich metalowych elementów, łączenia wozów w tabor, krępowania zwierząt, a nawet ludzi jako część kajdan, a także jako element uzbrojenia. Łańcuchy pierścieniowe też używane są jako cięgna w zawiesiach. Łańcuch jest też rzadko używaną anglosaską jednostką miary w mechanice 1 łańcuch to 30,48 m, w geodezji 1 łańcuch to 20,12 m. Kolejnym przykładem łańcucha jest tzw. Łańcuch górski, jest to teren z równolegle ułożonymi pasmami górskimi wraz z kotlinami i pogórzami. Na świecie wyróżnia się dwa łańcuchy górskie: alpejsko-himalajski i okołopacyficzny. Łańcuch alpejsko-himalajski ma przebieg zbliżony do równoleżnikowego. Występuje w nim typowy krajobraz wysokogórski. Rozciąga się on od Alp(ponad 4000 m n.p.m.), poprzez Karpaty, Góry Dynarskie, Kaukaz, Szan tien, aż do Himalajów (ponad 8000 m n.p.m.). Łańcuch okołopacyficzny ma przebieg zbliżony do południkowego charakteryzuje się występowaniem częstych zjawisk wulkanicznych i trzęsień ziemi. Łańcuch ten obejmuje zachodnie wybrzeża Ameryki Północnej i Południowej – Kordyliery, Andy oraz zachodnie wybrzeża Pacyfiku od gór Kanczatki poprzez wyspy japońskie po Nową gwineę i Nową Zelandię.
Na przykład w biologii występuje pojęcie tzw. Łańcucha pokarmowego. Jest to łańcuch organizmów uporządkowany w taki sposób, że każde poprzedzające ogniwo jest podstawą  pożywienia dla następnego. Łańcuch pokarmowy wiąże ze sobą producentów, konsumentów i reducentów w poszczególnych biocenozach. Łańcuchy troficzne tworzą sieć zależności pokarmowych, co umożliwi obieg materii i przepływ energii w ekosystemie. Wyróżniamy trzy rodzaje łańcuchów: łańcuch spasania zaczyna się od roślin zielonych poprzez zwierzęta roślinożerne do drapieżców, czyli konsumentów wyższego rzędu na przykład ziemniak-stonka-bażant-lis.  Łańcuch dytrytusowy zaczyna się od martwej materii organicznej poprzez mikroorganizmy zwierzęta saprofagiczne do drapieżników wyższego rzędu np. martwa materia organiczna-wiciowce-okoń-szczupak-człowiek. Łańcuch pasożytów zaczyna się od konsumentów pierwszorzędowych, a kończy na najmniejszych pasożytach np. czapla siwa-błotniarka stawowa-glony.